“Gerçek” Kötü Gün Dostluğu

“Dostluk” Pablo Picasso

Bir süredir “gerçek” kötü gün dostluğu ne demektir, çok daha iyi anlıyorum. 

Eskiden beri hep iyi gün dostluğunu savunurum, bilen bilir. Bana göre iyi gün dostları mutluluklarında ve başarılarında yanında olan, bu hâli sana yakıştıran ve kutlayan insanlardır. Kıskanç olmazlar. Yüceltilmeni isterler. Ufacık atılımını bile görmezden gelmezler. Takdire şayan bir hâl. 

“Sözde” kötü gün dostları vardır bir de; normalde hâl hatır sormayan ama hastalıklarında ve başarısızlıklarında birden ortaya çıkan, sözde moral verme bahanesiyle konuyu sürekli hastalık ve başarısızlıkta tutan, adeta bununla beslenen kişiler. Halbuki iyi zamanında yanında olmayanı kötü günde hatırlar mı insan? Saçma.

Geçirdiğim zor süreçte kendisini bana belli eden “gerçek” kötü gün dostları tanıdım. Beni hiç yalnız bırakmadılar. Gereksiz tavsiyeler vermediler. Her sözümü olumluya çevirdiler. Başarılarımı destekledikleri gibi kötü günümde attığım her güçlü adımı da desteklediler. “Hastasın dinlen” demediler, “iyi hissettiğin gibi haber et, çıkalım” dediler. 

Daha da iyi olacaksın dediler.

Onlar kendilerini biliyor bence. 

En azından ben artık onların kim olduğunu çok iyi biliyorum.